Cel
Podyplomowe Studium Ochrony Przyrody przy Wydziale Leśnym w Krakowie, powołane w roku akademickim 1969/70, jest najstarszym tego typu Studium w Polsce. Od początku swego istnienia było kierowane przez Profesora Stefana Myczkowskiego (1923-1977).

Oferta Studium jest skierowana przede wszystkim do absolwentów wyższych studiów leśnych (inżynierskich i magisterskich). Tym samym jego program i tematyka zostały dostosowane do zainteresowań i potrzeb pracowników lasów państwowych, biur urządzania lasu oraz służb ochrony przyrody w administracji państwowej lub samorządowej. Udział w zajęciach Studium ma umożliwić zdobycie pełnej i aktualnej wiedzy na temat potrzeb w zakresie ochrony przyrody w Polsce i na świecie, metod realizacji celów oraz o roli, jaką mogą i powinni spełniać w tym dziele leśnicy.

Profil Studium został skonstruowany w ten sposób, by trafiał w sedno współczesnych wyzwań stojących przed osobami z wyższym wykształceniem, zawodowo związanymi z szeroko pojmowanym sektorem leśnym, przygotowując słuchaczy w zakresie teorii i praktyki ochrony przyrody w lasach w postaci gotowej do wykorzystania w działalności zawodowej. Stąd też w programie Studium pokaźne miejsce zajmuje problematyka najważniejszego obecnie wyzwania, jakim jest sprawne wdrożenie zasad programu „Natura 2000” w leśnictwie - zgodnie z literą i duchem odnośnych Dyrektyw UE, tj.  „Ptasiej” i „Siedliskowej”, ale jednocześnie bez uszczerbku dla podstawowych zadań gospodarki leśnej w Polsce - co niewątpliwie będzie skłaniać do poszukiwania rozwiązań kompromisowych.

Oprócz leśników słuchaczami Studium mogą zostać także absolwenci takich studiów przyrodniczych jak biologia, geografia, czy rolnictwo, w przypadku, gdy prowadzą bądź nadzorują działania na rzecz ochrony przyrody lub zamierzają zajmować się tymi zagadnieniami.

Kształcenie na Studium jest prowadzone w ujęciu: punkt wyjścia – stan obecny – osiągnięcia – porażki i środki zaradcze. Zakłada się, iż oprócz podniesienia kompetencji absolwentów Studium w zakresie jego tematyki, uzyskana wiedza będzie przydatna dla zapobiegania i rozwiązywania sytuacji konfliktowych, występujących na styku działalności gospodarczej i społecznych oczekiwań dotyczących ochrony przyrody. Warto również nadmienić, iż Studium przez sam fakt swego istnienia nie tylko wpisuje się w cele polskiej polityki leśnej, ale i realizuje wskazania jednego z 18 tzw. Działań Kluczowych ujętych w Planie Działań w Zakresie Leśnictwa z 13 maja 2005 r. Unii Europejskiej (EU Forest Action Plan), a mianowicie 10 Działanie Kluczowe dotyczące edukacji i informacji przyrodniczej.

Organizator:
Uniwersytet Rolniczy im. H. Kołłątaja w Krakowie
Wydział Leśny, Instytut Bioróżnorodności Leśnej

Czas trwania i zakres tematyczny
Studium trwa dwa semestry i obejmuje łącznie 160 godzin zajęć, w tym: 80 godzin wykładów, 20 godzin ćwiczeń kameralnych i 60 godzin ćwiczeń terenowych. Program obejmuje również napisanie pracy dyplomowej na wybrany temat i zaliczenie zajęć.

Podobnie jak dotychczas, zajęcia Studium będą realizowane w systemie czterech 5-dniowych zjazdów (od poniedziałku do piątku), przy czym dwa z nich o charakterze kameralnym: pierwszy (w marcu) i ostatni (w listopadzie 2012 r.) będą się odbywać w Collegium Sokołowskiego Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie, Al. 29 Listopada 46, a pozostałe dwa zjazdy terenowe (w czerwcu i wrześniu 2012 r.) – w wybranych rezerwatach biosfery, parkach narodowych, parkach krajobrazowych, obszarach sieci  „Natura 2000” oraz w leśnych kompleksach promocyjnych znajdujących się na terenie województw małopolskiego i śląskiego.

Program będzie realizowany w następujących blokach tematycznych:

• Ochrona przyrody w polskiej polityce leśnej

• Konwencje dotyczące ochrony przyrody i ich realizacja w Polsce

• Parki narodowe, rezerwaty biosfery, parki krajobrazowe i obszary chronionego krajobrazu

• Ochrona gatunkowa i rezerwatowa w lasach - osiągnięcia i porażki

• Wielkoobszarowa ochrona przyrody w lasach gospodarczych w Polsce

• Lasy ochronne a wielofunkcyjna i zrównoważona gospodarka leśna

• Leśne kompleksy promocyjne

• Lasy modelowe – przykład praktycznego wdrażania zrównoważonej gospodarki leśnej

• Koncepcja lasów referencyjnych

• Wdrażanie Dyrektyw UE w polskiej sieci obszarów „Natura 2000”

• Gospodarka łowiecka a ochrona przyrody

• Aspekty ochrony przyrody na terenach uprzednio nieleśnych

• Wpływ globalnych procesów na zachowanie bioróżnorodności

• Organizacje pozarządowe – sprzymierzeńcy czy przeciwnicy?

Warunki przyjęcia
Warunkiem zakwalifikowania do uczestniczenia w Studium jest przedłożenie następujących dokumentów:

• Podania do Dziekana Wydziału o przyjęcie na Studium Podyplomowe

• Odpis dyplomu ukończenia studiów wyższych zawodowych lub magisterskich

• Skierowanie z zakładu pracy z deklaracją pokrycia kosztów (w przypadku osób zatrudnionych w Lasach Państwowych, administracji samorządowej lub przedsiębiorstwach prywatnych) albo dowód wpłaty.

• 2 fotografie

Dokumenty należy składać w sekretariacie lub przesłać pocztą na adres: Mgr inż. Barbara Waga, Podyplomowe Studium Ochrony Przyrody, Al. 29 Listopada 46, 31-425 Kraków, do dnia 31 stycznia 2012 r. Szczegółowe informacje dotyczące wypełniania dokumentów zgłoszeniowych można uzyskać w Sekretariacie Studium.

Liczba uczestników Studium jest ograniczona i nie może przekraczać 30 osób. O przyjęciu na Studium będzie decydować kolejność zgłoszeń.

Koszty uczestnictwa
Koszt uczestnictwa w Studium wynosi 3 600 zł i obejmuje: koszty administracyjne, koszty prowadzenia zajęć, koszty materiałów pomocniczych do zajęć, opłaty za sale, koszty transportu w trakcie zajęć terenowych, delegacji wykładowców itp. Uczestnicy Studium pokrywają we własnym zakresie koszty przyjazdów na zajęcia, zakwaterowania i wyżywienia w czasie zajęć.

Opłata może być uiszczona jednorazowo lub w dwóch ratach, pierwsza - 1800 zł wraz ze zgłoszeniem, druga do 30 kwietnia 2012 r.

Opłaty za studia podyplomowe należy wpłacić na konto:
Uniwersytet Rolniczy im. H. Kołłątaja, Al. Mickiewicza 21, 31-120 Kraków
Numer konta aktualny BPH 67 1060 0076 0000 3210 0014 7293
Hasło: „Studium Ochrony Przyrody”

Warunki ukończenia Studium

• Aktywne uczestnictwo w zajęciach

• Przedłożenie pracy dyplomowej na wybrany temat

• Zaliczenie egzaminu końcowego

Absolwenci otrzymują dyplom ukończenia Studium według wzoru ustalonego przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego

Uwaga: Więcej na temat Studium na w Biuletynie Informacyjnym Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie 2011:3(71) str. 66-68 (http://biuletyn.ur.krakow.pl/zasoby/19/biuletyn_3_71.pdf)

Sylwetka Patrona Studium (na podstawie publikacji wystąpienia podczas sesji naukowej w 20-tą rocznicę Jego śmierci)

Zeszyty Naukowe AR w Krakowie, seria „Sesje naukowe”,332, 56:15-17 (1998)

Działalność profesora Stefana Myczkowskiego na polu ochrony przyrody

Jerzy A. Lesiński

            Wielu ludzi w Polsce, a zwłaszcza w Krakowie, kojarzyło profesora Myczkowskiego przede wszystkim z działalnością na rzecz ochrony przyrody. Uważany przez niektórych za niepoprawnego romantyka, błędnego rycerza, orędownika sprawy, której wygrać się nie da, profesor dobrze wiedział, że w końcu ludzkość uzna ochronę przyrody za naczelne zadanie społeczności międzynarodowej. Jego przekonanie o słuszności sprawy zostało przed pięcioma laty potwierdzone na konferencji w Rio dr Janeiro (czerwiec 1999 r.)

            Tytuł profesora nadawał wysoką rangę jego wystąpieniom, opiniom, stanowisku zajmowanemu w różnych sytuacjach, stanowiąc rękojmię wiarygodności i naukowej rzetelności. Wysoki prestiż społeczny związany ze statusem znanego uczonego był dla wielu orędowników ochrony przyrody gwarancją, że zaangażowali w słuszną sprawę. Profesor Myczkowski wysoce zasłużył sobie uznanie jako oddany, kompetentny, pryncypialny, lecz bez cienia fundamentalizmu, a nade wszystko skuteczny obrońca przyrody. Wierny uczeń swego mistrza profesora Władysława Szafera, szybko sam stał się mistrzem dla swoich asystentów, wielu kolegów i studentów.

            Swoją działalność na rzecz ochrony przyrody profesor rozumiał przede wszystkim jako popularyzację wiedzy. Opublikował setki prac popularno-naukowych, głównie w czasopismach poświęconych ochronie przyrody, jak: ”Chrońmy przyrodę ojczystą”, „Przyroda Polska”, „Biuletyn ZG LOP”, „Aura”, ale i w „Wierchach”, „Kosmosie”, „Problemach”, „Nauce dla Wszystkich” itp. Profesor starał się dotrzeć ze swym przesłaniem do jak najszerszych rzesz odbiorców, publikując w „Przekroju” i „Filipince”, „Słowie Powszechnym” i „Dzienniku Polskim”, a nawet w „Trybunie Ludu”. Skutecznie próbował wpływać na potencjalnych „technokratów” – pisząc do studenckiego czasopisma „Politechnik”, na kadrę - publikując w wydawnictwie TNOiK, a także na kolegów po fachu – zamieszczając artykuły w „Lesie Polskim”.

            Nie sposób wymienić wszystkich redakcji czasopism i gazet, w których publikowano teksty profesora poświęcone ochronie przyrody. Profesor miał jednak nie tylko dar słowa pisanego, ale i mówionego. Był bardzo lubiany przez młodzież szkolną za swoje pogawędki na temat ochrony przyrody. Sam wracał z nich podniecony, a jednocześnie wstrząśnięty głębią pytań zadawanych przez uczniów. Ponadto profesor Myczkowski uczestniczył w programach radiowych i telewizyjnych. Zawsze stosował credo mistrzów greckich, iż uczony ma obowiązek nauczać, a więc dzielić się swoją wiedzą z innymi.

            Wielkim osiągnięciem profesora była organizacja Podyplomowego Studium Ochrony Przyrody przy Akademii Rolniczej w Krakowie. Przez szereg lat na Studium dokształcały się setki nauczycieli, urzędników, wojskowych, działaczy terenowych, itp.

            Działalność profesora na polu ochrony przyrody nie ograniczała się jednak do popularyzacji. Było w niej wiele elementów walki z niekompetencją, głupotą, złą wolą, a często przeciwstawianie się prymatowi komunistycznej ideologii nad zdrowym rozsądkiem. Tu znamienna była działalność profesora jako wieloletniego przewodniczącego Wojewódzkiego Komitetu Ochrony Przyrody i członka Rady Ochrony Środowiska m. Krakowa.  Uzbrojony w dobre w zasadzie przepisy prawne, których inni – zajmujący podobne stanowiska – nie umieli lub częściej nie śmieli stosować, profesor w wielu przypadkach zdołał zablokować realizację nieodpowiednich „projektów rozwojowych” lansowanych przez ówczesnych decydentów. Jednym z przykładów takich projektów miały być „dacze” bossów partyjnych, które zamierzano budować w otulinie Ojcowskiego Parku Narodowego.

            Moim zdaniem, największym osiągnięciem profesora Myczkowskiego była Jego książka „Człowiek – Przyroda – Cywilizacja”, opublikowana w roku poprzedzającym tragiczną śmierć profesora. Jest to wspaniałe dzieło pierwszego Polaka odznaczonego za swą działalność na polu ochrony przyrody „Nagrodą Europy”. W książce tej profesor zebrał całość swych doświadczeń i przemyśleń, a dla mnie stała się ona swego rodzaju „biblią”, gdy po śmierci profesora przyszło mi kontynuować jego wykłady z zakresu ochrony przyrody.

            Dzieło ochrony przyrody, w które profesor Myczkowski miał tak wielki wkład, stało się stopniowo wyzwaniem i musi być kontynuowane przez wielu kompetentnych i oddanych sprawie naśladowców. Piękne hasła i wzniosłe obietnice złożone w Rio de Janeiro przez najwyższych przedstawicieli 178 krajów wciąż pozostają na papierze, a podjęte przez nich zobowiązania tylko w niewielkim stopniu są wcielane w życie. Dla tych wszystkich, którzy czują się odpowiedzialni za przyszłość Planety, jest więc wciąż szerokie pole do działania.